Bart Hess

3 december 2016 t/m 28 mei 2017

Tussen schoonheid en walging
De bijdrage van Bart Hess aan de tentoonstelling ‘Rafelranden van Schoonheid’, roept bij de toeschouwer een zekere mate van ongemak op. Zachtroze silicone zakken, verbonden met harige koorden, bewegen subtiel en reageren zelfs heftig op het dichterbij komen van bezoekers. Zijn werk voor de tentoonstelling heet ‘STIMULUS, Cord Reflexes’ en bestaat uit drie delen. De werken van Hess gaan over huid, haar, lichaamseigen en lichaamsvreemde materialen. Voor deze tentoonstelling  wilde hij ‘interactieve huiden’ creëren die reageren op het publiek. Het gaat bij deze installaties om voorwerpen die, met koorden verbonden, een eigen leven lijken te leiden. Bovendien reageren ze op beweging en warmte, zodat het lijkt of ze op jou persoonlijk reageren, je als het ware begroeten, wanneer je naderbij komt.  Bart Hess liet zich inspireren door de zachte puls van testikels. De harige koorden zijn ontworpen in samenwerking met de productontwikkelaar Passement van het TextielMuseum.

‘Ik ben altijd geïnspireerd door huid, haar en rimpels. Deze worden op foto’s in magazines steeds weg gefotoshopt, als negatief bestempeld. Ik vraag me af waarom. Maar ook vraag ik me af of ik het zelf wel mooi vind, of prettig om naar te kijken. Door deze persoonlijke afweging  fascineert het me steeds opnieuw.’

Bart Hess (1984) studeerde af aan de Design Academy Eindhoven en beweegt zich op het snijvlak van vormgeving, mode en beeldende kunst. Al jong werkte hij samen met andere ontwerpers en met opdrachtgevers zoals Lucy McRae, Nick Knight, Lady Gaga, Iris van Herpen en Walter van Beirendonck.  Hij maakt films, animaties en foto’s van het ontstaan – en vaak eveneens langzaam verdwijnen – van zijn ontwerpen. Hij speelt met materiaal en lichaam en de interactie daartussen. Beroemd is zijn Slime outfit voor Lady Gaga. Hij verscheepte vijftien kilo slijm van Eindhoven naar New York voor een fotoshoot met de zangeres. De foto’s, waarbij het slijm in kleurige draperieën over Lady Gaga’s lichaam vallen, zijn gebruikt voor het album ‘Born This Way’. Voor dit project ontving hij de Young Designer Award 2011.

Hess onderzoekt wat verschillende materialen doen met het lichaam. Het zijn lichaamsvreemde materialen die, zoals Hess zegt, de schijn hebben wel tot het lichaam te kúnnen behoren. In elk geval tijdelijk. Hij kleedt het naakte lichaam met slijm, met tandenstokers, ballonnen, graspollen, schuim, spijkers en glas. Er ontstaat een mistige grens tussen natuur en techniek, waarbij er nieuwe menselijke, dierlijke  of cyborg-achtige figuren ontstaan. Bart Hess suggereert draagbare kleding en het duurt even voor je als toeschouwer in de gaten hebt dat je niet kijkt naar textiel, naar bont, haar of wol. Hij onderzoekt met zijn werk de intieme relatie die materialen kunnen hebben met onze huid en zoekt daarbij naar een spanningsveld tussen aantrekking en afstoting.  Hess: ‘Ik begeef me steeds op een hellend vlak, tussen schoonheid en walging of horror.’

Een modeontwerper van cybercouture, een modeontwerper van de toekomst. Ook al zien zijn ontwerpen er futuristisch uit, heel veel innovatieve materialen gebruikt Hess niet. Voor het slijm kocht hij vele tientallen potjes slijm in speelgoedwinkels en mengde dat met latex, verf en andere materialen. Ook tandenstokers, scheerschuim, gras en naalden zijn op zich technisch gesproken niet uitzonderlijk. Maar hij weet met dergelijke materialen zo’n sterk sensueel en seksueel geladen beeld te scheppen, dat de toeschouwer verward, soms wat ongemakkelijk maar vooral gefascineerd en enthousiast achterblijft.