'Nebula and the Soft Machine'

Installatie 'Nebula and the Soft Machine', bestaande uit grillige gelaserde elementen, die verbonden met elkaar en met plastic (bouw)onderdelen, op de grond liggen. Daarnaast machinaal gebreide onderdelen, die gezamenlijk met de gelaserde elementen een grillige ruimtelijke sculptuur/installatie opleveren. Citaat kunstenaar (14-01-2016): "De titel 'Nebula and the Soft Machine' is heel associatief ontstaan. Twee werken die bij elkaar horen maar ook afzonderlijk kunnen bestaan. Als de naam van een band. 'Nebula', letterlijk stofwolk, nu neergedaald op de grond. Een wolk van stof suggereert constante beweging van deeltjes en in het grijze werk is dat een belangrijk element. Hetzelfde fragment, van minuscuul naar steeds groter opgeblazen, groeit omhoog uit een gedeelte dat op de vloer ligt, dat ook al sporen van groei vertoont. Het beeld begint stil als een beeld vanuit de vloer, al die lagen vilt, op en over elkaar, uitgesneden tekeningen, op sommige plekken barst die laag al open, in het midden ontstaat een ontploffing van materiaal. 'Soft Machine' Het gebreide werk is een plant, een huid, gelaagd door de hoeveelheid draden, met knoppen die zich willekeurig verspreiden. Door de knoppen en de kelken ontstond de associatie met een instrument of een machine, ik wilde juist in dat zachte breisel een frame maken waardoor ik de vorm stuur. Het zachte breisel staat rechtop, het onlogische daaraan interesseert me. Door de kelken, knoppen en bogen lijkt het zowel een plant als een eenvoudige machine. Groeiprocessen waarover geen controle meer bestaat. Beide werken zijn het begin van zo'n nieuw proces. En alle lagen, knoppen en draden dragen bij aan die mogelijkheid tot verder groeien, de ruimte in, ontsporen." Citaat Tanja Smeets (email):'Voor mij is het belangrijk in de beelden de grenzen te verkennen van de materialen die ik gebruik, het materiaal moet op een bepaald moment kunnen transformeren, waardoor nieuwe associaties ontstaan. In het gebreide werk heb ik daarom ook een metaalkleurig draad gebruikt, waardoor de buizen iets industriëels krijgen, in combinatie met de lussen, die zowel plantachtig zijn als knoppen op een muziekinstrument. Met het lasersnijden koos ik voor vilt, vanwege de stijfheid van het materiaal, het grijs refereert aan stof en vergankelijkheid en door de combinatie met de grijze plastic “bladvangers” en de grijze tie-rips, ontstaat een vreemde samenhang tussen de materialen die toch vanzelfsprekend is. Ik wilde dat zowel het gebreide materiaal als het gelaserde materiaal, ruimtelijk zou worden en dat die ruimtelijkheid als vanzelf uit het materiaal voort zou komen.'
Vervaardiger
Tanja Smeets (ontwerper/uitvoerder), Textielmuseum (opdrachtgever/uitvoerder)
Plaats
Amsterdam
Datering
2015
Objectnummer
BK1190aa=bg
Objectnaam
kunstwerk, sculptuur
Materiaal
acryl, aluminium, beton, katoen, koper, merinowol, metaal, nylon, plastic, polyester, polymeer, vilt, viscose
Techniek
gelaserd, machinaal gebreid
Deelcollectie
beeldende kunst
Afmeting
breedte: cm, hoogte: cm, lengte: cm
Herkomst
opdracht 2015, subsidie Mondriaan Fonds
Tentoonstelling
  • Rafelranden van schoonheid. Textielmuseum, 2016-12-03 t/m 2017-05-28
Documentatie
  • Rafelranden van schoonheid (Suzan Rüsseler)
  • Why not? Sheila Hicks & the dutch (Victoria Anastasyadis)